لزوم شناخت امام زمان

اثبات ولادت امام زمان | پاسخ به شبهاتی پیرامون به دنیا آمدن امام مهدی

در رابطه با ولادت امام زمانﺃ شبهاتی وجود دارد که در این بخش به اثبات ولادت آن امام همام خواهیم پرداخت؛ برخی معتقدند که امام عسکری7، فرزندان دیگری جز امام مهدی داشته امّا مشهور بین شیعه این است که جز امام مهدی فرزند دیگری به یادگار نماند.و

با این حال عمده شبهات را می­توان در 3 دسته­بندی جای داد:

1. شبهه اول؛ پنهان بودن خلاف عرف و عادت است:

یکی از نشانه­ های امام مهدی که از زمان پیامبر9 مطرح بود، همین مسئله است؛ حضرت سجاد7 فرمود: ولادت قائم ما بر مردم پوشیده می­ماند به طوری که خواهند گفت اصلأ متولّد نشده است... امام باقر7 خطاب به «عبدالله بن عطا» فرمود: مراقب کسی باشید که ولادتش بر مردم مخفی می­شود؛ اوست صاحب شما. از طرفی چون سلاطین هم از اخبار ولادت حضرت مطّلع شده بودند و می­دانستند حکومت ستمکاران بدست حضرت منقرض می­گردد؛ در بیم و هراس بودند و تصمیم داشتند هر طور شده، خطر احتمالی را از حکومت خودشان دور کنند؛ درست مانند داستان حضرت موسی7 و دستور فرعون مبنی بر قتل و کشتار پسران تازه متولّد بنی اسرائیل.

بنابراین طبیعی بود برای حفظ جان امام، ولادت او در خفا باشد.

2. شبهه دوم؛ انکار جعفر بن علی(جعفر کذّاب): او که عموی امام زمان بود، ولادت ایشان را انکار نمود؛ جعفر کذّاب اهل شراب و قمار و تار بود.

امام هادی7 در موردش فرمود: از فرزندم جعفر دوری کنید، نسبت او به من همچون نسبت کنعان به نوح7 است.

همچنین امام عسکری7 فرمود:

مثل من و جعفر مانند هابیل و قابیل دو فرزند آدم7 است، اگر کشتن من برای جعفر ممکن بود مرا می­کشت، ولی خداوند جلو او را گرفت.

با عنایت به دو روایت بالا و همچنین انگیزه تصاحب ثروت امام عسکری7 و اطمینان از پرداخت خمس شیعیان و اصحاب به جانشین امام عسکری7 از جمله عوامل تحریک جعفر برای طرح ادّعای دروغ جانشینی امام عسکری7 و نفی ولادت امام زمانﺃ بوده است.

3. شبهه سوم؛ وصی قرار دادن مادر توسط امام عسکری7 دلیل بر عدم وجود فرزند است:

می­گویند اگر امام عسکری7 فرزندی داشته، پس چرا مادرش را وصی خود قرار داده و اموالش پس از مرگ بین مادر و برادرش تقسیم شده است؟

هر چند میراث امام زمانﺃ تقسیم شد در حالی که زنده بود امّا امام عسکری7 برای حفظ جان فرزندش وجود او را مکتوم داشت، نظیر کاری که امام صادق7 انجام داد؛ حضرت پنج نفر را وصی خود قرار داد: منصور عباسی خلیفه وقت، محمّد بن سلیمان فرماندار مدینه، عبدالله و موسی دو فرزندش؛ و حمیده مادر موسی؛ پیش­بینی امام درست بود چرا که خلیفه دستور داده بود که اگر وصی شخص مشخصی باشد او را بکشند!

از طرفی امام حسن7 در این وصیت به جدّش حسین بن علی نیز اقتدا کرد؛ زیرا امام حسین7 هم در کربلا زینب را وصی خود قرار داد و علوم علی بن الحسین به زینب نسبت داده می­شود. امام حسین7 این کار را انجام داد تا موضوع امامت علی بن الحسین مخفی بماند.

با این حال امام عسکری7 در فرصت­های مختلف به معرّفی فرزندش پرداخت؛ عمده تعابیر امام عسکری7 برای معرّفی امام مهدی عبارتند از:

صاحب شماست؛ همانا فرزندم قائم بعد از من است؛ پیشوای شما پس از من و جانشین من بر شماست؛ و در جای دیگر در تعبیر روشن­تری فرمود: فرزندم محمّد همان امام و حجّت پس از من است.و

علاوه بر موارد فوق، شواهد دیگری دال بر اثبات ولادت امام زمانﺃ داریم که در ادامه به چند نمونه اشاره می­کنیم:

در کتاب مهدی موعود اسامی دوازده نفر از علمای انساب که به ولادت امام مهدی اعتراف کرده­اند آمده است.

امام حسن عسکری7 بارها برای فرزندش عقیقه کرد تا شیعیان بسیاری از ولادت آن امام همام مطّلع شوند.و

عقیقه به معنای کشتن گوسفند، گاو یا شتر و ... پس از ولادت کودک؛ امری پسندیده و مستحبّ است که پیامبر9 یک هفته پس از ولادت حسنین برای آنان عقیقه کرد؛ امام عسکری7 نیز سیصد مورد برای فرزندش امام مهدی عقیقه کرد.

لذا امام صادق7 در باب اهمّیّت عقیقه  فرمود:

«هر کودکی در گرو عقیقه­ای است که پس از ولادت او برای سلامتی او داده­اند.»و

همچنین امام حسن عسکری7 تولّد فرزندش امام مهدی را به چندین نفر از جمله «احمد بن اسحاق» بشارت داده است؛ لذا در حدیثی ابو جعفر عَمری روایت کرده که وقتی صاحب الامر متولّد شد، امام حسن7 فرمود: ابو عمرو را حاضر کنید. وقتی که حاضر شد، فرمود: ده هزار رطل نان و ده هزار رطل گوشت خریداری و در بین بنی هاشم تقسیم کن؛ و فلان گوسفند را هم برای فرزندم عقیقه کن.و

نسیم و ماریه خدمتکاران امام عسکری7، ابو غانم خادم، کنیز ابو علی خیزرانی، حسن بن حسین علوی، عبدالله بن عباس علوی، حمزه بن ابی الفتح، احمد بن اسحاق محمّد بن حکیم، محمّد بن ایوب؛ و محمّد بن عثمان عمری روایت کرده­اند که در جمعی چهل نفره حضرت حجّت را در خانه امام عسکری7 دیده­اند. همچنین جعفر بن محمّد و مالک و چهل نفر دیگر از شیعیان نیز حضرت را در کودکی در خانه امام حسن7 زیارت کرده­اند که امام عسکری7 آن کودک را امام بعد از خود معرّفی کرده است. ابونصر خادم امام را در گهواره دیده و کامل بن ابراهیم حضرت را در چهار سالگی دیده و می­گوید: مشکلاتم را قبل از سؤال پاسخ داد. سعد بن عبدالله نیز حضرت را دیده و پاسخ سؤالات خود را گرفته است.و

بنابراین امام زمانﺃ به دنیا آمده؛ چون طبق احادیث بسیاری که شیعه و سنّی نقل کرده­اند و در آن به نام پدر و نسب حضرت اشاره شده؛ حضرت فرزند بلافصل امام حسن عسکری7 می­باشد و چون امام عسکری7 به شهادت رسیده و به گواه تاریخ به ملکوت اعلی پیوسته؛ منطقی آن است که فرزند گرانمایه آن امام همام متولّد شده باشد؛ و اگر کسی ادّعای از دنیا رفتن امام مهدی را کند پذیرفته نیست؛ چرا که با هدف خلقت و روایاتی که می­گوید «زمین از حجّت خدا خالی نمی­ماند» سازگار نیست.

در ضمن نماز میّت را امام باید برای امام بخواند چرا که آن نوعی دعاست و کسی سزاوار است برای امام دعا کند که در جایگاه امامت باشد.

علاوه بر منابع خودمان، در منابع اهل سنّت نیز شواهد و مدارکی داریم؛ مرحوم «شیخ نجم­الدّین عسکری» در جلد اوّل کتاب «المهدی الموعود المنتظر عند اهل السنّة» نام چهل تن از علما و دانشمندان اهل سنّت که همگی در کتاب­های خود به ولادت امام مهدی اعتراف نموده­اند را آورده است.

اشخاصی همچون محمّد بن طلحه شافعی، محمّد بن یوسف، ابن صباغ مالکی، یوسف بن قزاوغلی، شبلنجی، ابن حجر، ابن خلکان، امیر خواند، شعرانی، خواجه پارسا، ابوالفلاح حنبلی، ذهبی، و محمّد بن علی حموی به ولادت امام مهدی و جانشینی و حکومت حضرت اشاره و اعتراف کرده­اند.و

براستی اگر امام عسکری7 فرزندی نداشت؛ تلاش خلیفه و گماردن چندین جاسوس و زندانی کردن مادر امام مهدی چه معنایی داشت؟

واضح و مبرهن است دلیل آزار و اذیت ائمه قبل از امام مهدی توسط خلفای اموی و عباسی، جلوگیری از ولادت امام مهدی بود چرا که آنان اخبار ولادتش را شنیده بودند.

به­طور کلّی امام عسکری7 به چند طریق ولادت امام مهدی را به سایرین اطّلاع داده است:

1. از طریق دوست زندانی­اش.

2. دعوت از حکیمه خاتون در شب ولادت حضرت حجّت.

3. دعوت از قابله غیر شیعه.

4. نشان دادن مولود مسعود به افراد مورد اعتماد.

5. حاضر کردن امام مهدی در جمع شیعیان با هدف پاسخگویی به پرسش­های ایشان.

6. فرستادن نامه به مدینه، بصره و قم؛ و بشارت تولّد فرزندش به شیعیان خالص.

7. عقیقه کردن گوسفندان فراوان و اطعام مردم.

برخی گفته­اند امام مهدی تا آخر عمر امام عسکری7 در سامرا زندگی کرده است و یا مدّتی پس از ولادت برای حفاظت و رشد به مدینه برده شده؛ به هر حال هر کجا که بوده؛ از دیده­ها نهان بود تا روز شهادت امام عسکری7 در هشتم ربیع الاول 260 هـ.ق حاضر شده و خود را به مردم نمایاند و این امر به سبب چهار چیز بود:

1. سنّت خدا بر این است که نماز امام را، امام زنده اقامه کند.

2. جلوگیری از اقامه نماز توسط خلیفه که با این کار قصد داشت اعلان ختم امامت کند.

3. جلوگیری از روی دادن جریان انحراف داخلی از جمله ادّعای جعفر کذّاب که مدّعی امامت بود.

4. تثبیت ادامه جریان امامت؛ و ولایت امام مهدی.

در برخی روایات غیبت صغری به 6 سال و 6 ماه و 6 روز تعبیر شده که می­توان گفت منظور از 6 روز اطّلاع خاصان از ولادت امام مهدی بوده؛ بعد از 6 ماه سایر خواص هم مطّلع شده­اند و سرانجام پس از 6 سال موقع شهادت امام عسکری بسیاری از مردم پی به وجود آن سرور بردند. یا اشاره به این است که بعد از نیل به منصب امامت تا 6 روز کسی مطّلع نگردید و بعد از شش ماه مردم دانستند که امام دوازدهم کیست، آن گاه پس از شش سال و خورده­ای محرز؛ و سفرای آن حضرت معلوم گردید.

البتّه امکان دارد این اعداد رمزی باشد و مفهوم حقیقی آن بر ما پوشیده باشد.

  منبع: کتاب امام زمان ما
جهت خرید کتاب اینجا کلیک کنید

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

. حیاه الامام العسکری، محمدجواد طبسی، ص 59 و 60

. ارشاد شیخ مفید، ص 346

. درسنامه مهدویت جلد 1، ص 154

. درسنامه مهدویت جلد 1، ص 196

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 1، ص 322

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 1 ص 325

. کمال­الدین و تمام النّعمه جلد 2، ص 224

. حضرت مهدی فروغ تابان ولایت، ص 20

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 2 ص 501

. کافی، ج 1 ص 310 باب الاشاره و النص علی ابی الحسن موسی ح 13

. دادگستر جهان، ص 111

. دادگستر جهان، ص 117

. ارشاد شیخ مفید، ج 2 ص 348

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 2 ص 524 ح 4

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 2 ص 435 ح 2

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 2 ص 409 ح 9

. درسنامه مهدویت جلد 1، ص 158

. موعود شناسی، ص 221

. کمال الدین و تمام النعمه، ص 162 باب 43 ح 2

. کمال الدین و تمام النعمه، ص 158

. نگین آفرینش، ص 39

. امام مهدی از ولادت تا ظهور، ص 199

. بحار ج 104 ص 121

. امام مهدی از ولادت تا ظهور، ص 200

. اثبات الهداه، ج 6 ص 430

. دادگستر جهان، ص 106

. اثبات الهداه، ج 7 ص 292/اثبات الوصیه ص 197

. اثبات الهداه، ج 6 ص 431

. منتخب الاثر 343

. اثبات الهداه، ج 6، ص 433

. اثبات الهداه، ج 7، ص 20

. اثبات الهداه، ج 6، ص 432

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 2، ص 384

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 2 ص 435

. اثبات الهداه، ج 6 ص 311

. اثبات الهداه، ج 7، ص 344/اثبات الوصیه ص 198

. اثبات الهداه، ج 7 ص323/ینابیع الموده باب 82

. کمال الدین و تمام النعمه، ج 2 ص 356

. دادگستر جهان، ص 108 تا 110

. امام مهدی از ولادت تا ظهور، ص 166

. مطالب السؤول، 89

. کفایه الطالب، 312

. الفصول المهمه، ص 273 و 286

. تذکره خواص الامه، 204

. نور الابصار، 168

. الصواعق المحرقه، 206

. وفیات الاعیان، ج 2 ص 24

. روضه الصفا، ج 13

. الیواقیت و الجواهر، ج 2 ص 143

. ینابیع الموده، ج 2 ص 126

. شذرات الذهب، ج 2 ص 141

. العبر فی خبر من غبر، ج 2 ص 31

. تاریخ منصوری، 114

. اطّلاعات بیشتر در «کفایه الموحدین» طبرسی

. دادگستر جهان، ص 119-121

. روزگار رهایی جلد 1، ص 155 با تفاوت و تلخیص.

. بحار، ج 51 ص 17

. کافی، ج 1 ص 514

. مهدی موعود، ص 358-359

Image

مدیر سامانه

مطالب مرتبط

شمایل امام زمان | مشخصات ظاهری و چهره امام مهدی

پس از ذکر جریان تولّد حضرت، در این بخش به بیان شمایل آن مولود موفور السّرور می­پردازیم و آن را در سه مرحله ذکر خواهیم کرد. شمایل حضرت در کودکی: پسر بچه ­ای سفید و زیباروی بود... مویی از بالای سینه تا ناف به رنگ سبز - نه سیاه - روییده بود. پیشانی درخشان، دو چشم براق، دو کتف ستبر، دو زانوی برگشته، در گونه راستش خالی و در سرش گیسوانی بود.و شمایل حضرت در دوران غیبت صغری: صورتی گندم گون، گردنی بسیار زیبا، دارای قامتی نه بسیار بلند و نه چندان کوتاه، پیشانی بلند، چهارشانه، بینی کشیده، بر روی گونه راستش خالی زیبا و ...و

القاب و اسامی مشهور امام زمان | معنی اسم های حضرت مهدی چیست؟

یکی از اموری که می­تواند معرفت و شناخت ما را نسبت به حضرت مهدی افزایش دهد، آشنایی با القاب آن حضرت و معانی آنهاست. مرحوم محدّث نوری 182 مورد را به عنوان اسامی، القاب و کنیه امام مهدی برشمرده است. امّا با توجّه به اینکه قصد تطویل کلام نداریم؛ تنها به چند لقب برجسته حضرت اشاره خواهیم کرد. 1. بقیه الله: هر چند تمام انبیاء و پیشوایان، بقیه الله هستند، امّا از آنجا که امام مهدی بزرگترین رهبر انقلابی تاریخ است، از مصادیق روشن و شایسته­ ترین افراد به این لقب است.

ولادت امام زمان | جزییات میلاد با سعادت امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف

امام مهدی در شب جمعه یا سحر نیمه شعبان سال 255 هجری، در زمان حکومت معتمد عباسی در محله «درب الرّاضه» سامرا چشم به جهان گشود. شیخ حرّ عاملی از امام صادق سلام الله علیه نقل می کند که فرمود: «شبی که حضرت قائم در آن متولّد شد، هیچ نوزادی در آن شب متولّد نمی¬شود مگر اینکه مؤمن خواهد شد؛ و اگر در سرزمین کفر متولّد گردد، خداوند او را به برکت امام مهدی به سوی ایمان منتقل می¬سازد. و

لزوم شناخت امام زمان | منظور از شناخت چیست؟

هدف از آفرینش بندگی خداست و اساس و پایه بندگی، شناخت اوست؛ عالی¬ترین تبلور این شناخت و معرفت¬افزایی، ورود از دریچه شناخت پیامبر9 و اوصیای او می¬باشد. امام حسین سلام الله علیه در معنای شناخت خدا می¬فرماید: معرفت خدا عبارت است از اینکه اهل هر زمان، امامی را که اطاعتش بر آنان واجب است بشناسد. و بنابراین شناخت امام از شناخت خدا جدا نیست. آیا در شناخت امام زمانﺃ باید به نام و نام پدر و محل تولّد و این قبیل امور بسنده کرد؟ می¬توان پاسخ این پرسش را در کلام موسی جعفر علیهما السلام یافت که فرمود:

پدر امام زمان | پاسخ به شبهات پیرامون پدر بزرگوار امام مهدی

یکی از موارد اختلاف شیعه و سنّی در موضوع مهدویت، نام پدر حضرت می­باشد: شیعه با ادلّه فراوان اثبات کرده که امام عسکری7، پدر امام مهدی می­باشد در حالی که اغلب اهل سنّت معتقدند نام پدر حضرت عبدالله همنام پدر پیامبر9 بوده و سه حدیث که در انتهای آن آمده:«...نام او هم نام من و نام پدرش هم نام پدر من است!» را از قول پیامبر9 نقل کرده­اند. از طرف دیگر هر سه حدیث فقط به «ابن مسعود» ختم می­شود و حال آن­که در «مسند احمد» در چند مورد همین حدیث از ابن مسعود نقل شده که با جمله «نام او نام من است» پایان یافته است. کوتاه سخن اینکه چنین اضافه­ای پذیرفتنی نیست؛ به خصوص که احمد بن حنبل با دقّتی که در ضبط حدیث دارد، این حدیث را چند بار در مسندش با جمله «و نامش نام من است» نقل کرده است.

مادر امام زمان | داستان پر فراز و نشیب مادر امام مهدی و شرح ازدواج ایشان با امام عسکری

«بشر بن سلیمان» از اولاد «ابو ایوب انصاری» و از اصحاب «امامین عسکریین» مأمور شد تا کنیزی را خریداری کرده و به محضر امام هادی7 تقدیم دارد. او نامه­ای به همراه دویست و بیست دینار از امام هادی7 دریافت کرده و عازم بغداد شد. پس از رسیدن به محل فروش کنیزان، کنیزی که امام نشانی او را داده بود مشاهده کرد؛ کنیزی که دو لباس حریر پوشیده و اجازه نمی­دهد کسی او را لمس کند، چندین خریدار را رد کرده و در خطاب به صاحبش «عمر بن یزید نخّاس» گفت: «این چه عجله­ای است که دارید (عجله نکنید) من خریداری را انتخاب می­کنم که قلبم به او و وفاداری و امانت­داری­اش آرامش بگیرد.» در این حال «بشر بن سلیمان» با توجّه به دستور امام7 جلو رفته و با نشان دادن نامه؛ با صحنه گریه کنیز مواجه شد!